Wanneer welke plug?

Wanneer welke plug?

Wanneer welke plug?
Als je iets wilt ophangen aan een muur van steen of beton pakken we al snel zelf de boormachine erbij. Met een hamertje tik het pluggetje erin, schroef of bout aandraaien en klaar. Indien een gewone plastic of vezelplug de belasting niet aankan, zoals bij waslijnen of zwaarder hangplanten bieden keilbouten of redheads een uitkomst. Wanneer je echter een machine aan de grond wilt verankeren of twee bouwelementen aan elkaar wilt bevestigen ben je aangewezen op een zogenaamde vloeibare plug.

Chemisch anker, wat is dat eigenlijk?Tasselli_wall_plug

Een chemisch anker bestaat uit een glazen ampul met twee separate componenten polymeerhars, een soort vloeibare plug. Deze wordt in het voorgeboorde gat in het beton geplaatst. Door er een stalen draai-eind in te draaien breekt de ampul en vloeien de twee componenten samen waardoor ze uitharden.

Er is nog een tweede soort welke injectie-anker genoemd wordt en met een kitpistool in het voorgeboorde gat wordt aangebracht. Daar het van weinig nut is als de uitgeharde plug harder wordt dan de muur zijn injectie-ankers verkrijgbaar in drie soorten:

  • polyester injectie ankers voor lichte belasting en kalkzandsteenmuren
  • vinylester ankers kunnen hoog belast worden
  • pure epoxie voor extreme belasting in beton- en staalconstructies

Voor alle vloeibare plugverbindingen geldt dat ze eerst moeten uitharden voordat ze belast kunnen worden.

Boutplugverbinding of chemisch anker
Chemische pluggen zijn niet de oplossing op te ruim geboorde gaten op te vullen of een stevigere verbinding in een broze muur te maken. De plaats waar je boort is ten eerste van belang, vervolgens de diepte van het gat, de soort plug en het aantrekpunt. Wanneer je die vier punten goed berekend blijkt dat in de meeste huissituaties een traditionele boutplugverbinding prima voldoet.

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *